У гэтым годзе споўнілася б 80 год са дня нараджэння Аляксея Кур’яна, былога рэдактара газеты “За коммунистический труд” (“Строитель Солигорска”). Выданнем ён кіраваў з 1968 по 1972 гады. Гэта быў не толькі таленавіты журналіст, але і паэт.



Напярэдаднні яго 80-годдзя ў маі мы абавязкова напішам аб нашым калеге, а сёння прапануем яго верш, які быў надрукаваны ў нашым выданні 1 студзеня 1961 года.

Дзед Мароз у Салігорску

Аляксей Кур’ян

Над прасторам неабсяжным

Беларускае зямлі

Дзед-Мароз імчыццы важна

На касмічным караблі.

Вось рака… А вось балота…

Тут палі… І раптам ён

Чуе зычны бас пілота:

-  Салігорск ужо відзён!

Дзед-Мароз захваляваўся.

Ён пакашляў у кулак,

Да акна з мяшком падаўся

І сказаў пілоту так:

-  Ты ж цішэй імчыся крышку

І лявей, лявей бяры,

Бо паваліш тэлевышку

На Тамілавай гары!

-  Мусіць, нашы салігорцы, -

Адказаў яму пілот, -

На пясчанай гэтай горцы

Спалі ў шапку цэлы год.

Бо не бачу я нічога

На заснежанай зямлі…

Дзед-Мароз прамовіў строга:

Ясна, ясна… Падвялі!

Але што ні гавары ты,

Я бяруся даказаць,

Што яны не лыкам шыты

І не любяць доўга спаць.

Вунь паходкаю бадзёрай,

Нібы волаты на бой,

Да капроў ідуць шахцёры,

Каб адправіцца ў забой.

Скора, скора пойдуць солі –

Гэты дзіўны скарб зямлі –

З камсамольскае будоўлі

На калгасныя палі.

Вось і горад. Цуд ды годзе!..

Колькі велічных дамоў

Збудаваў у гэтым годзе

Калектыў будаўнікоў!

Эх, як музыка бушуе!..

Каля клуба – гоман, смех!..

Салігорцам занясу я

Падарункаў поўны мех.